8 Klasik Tekerlemenin Karanlık Kökeni (ve Çocuğunuzun Hak Ettiği Daha Yumuşak Halleri)

Büyürken Dinlediğimiz Tekerlemeler Hiçbir Zaman Çocuklar İçin Yazılmadı

“Humpty Dumpty”yi hiç üstünde durmadan yüz kere söylemişsinizdir. Sevimli bir yumurta duvardan düşer, kimse onu tamir edemez, son. Şirin, değil mi?

Ama işin aslı başka. İlk Humpty Dumpty bir yumurta bile değildi. “Ring Around the Rosie”nin bir oyunla ilgisi olmayabilir. “Rock-a-Bye Baby” ise düpedüz bir bebeğin ağaçtan düşmesiyle biter.

Uyku vaktinde çocuklarımıza söylediğimiz tekerlemelerin çoğu çocuklar için yazılmadı. Bunlar siyasi taşlamaydı, savaş yorumuydu, kara mizahtı; hayatın çok daha sert olduğu ve bir kafa kesme şarkısının iki yaşındaki bir çocukta ne bırakacağını kimsenin dert etmediği yüzyıllardan bize kaldı.

Mesele şu. Çocuklar tarihsel bağlamı duymaz. “Bebek de beşiği de düşecek” diye biten bir şarkıyı dinleyen üç yaşındaki çocuk bu görüntüyü olduğu gibi işler. International Journal of Innovative Science and Research Technology'de yayımlanan bir araştırma, tekerlemelerle büyümek ile erken yaştaki öğrenenlerde duygu düzenleme arasında güçlü bir bağ buldu. Çocuğun duyduğu şeyin içeriği önemli. Yumuşak sonlanan, güven veren şarkılar duygusal güvenliği besliyor. Düşmeyle, kesmeyle, ölmeyle biten şarkılar aynı işi görmüyor.

Amaç geleneği iptal etmek değil. Ne söylediğimizi bilmek ve istediğimizde daha iyi seçeneklerin elimizde olması.

Sevilen 8 tekerlemeye, gerçekte ne anlattıklarına ve onların yerine ne söyleyebileceğinize bakalım.

Humpty Dumpty: Ne Yumurta, Ne de Çocuk Hikayesi

Herkesin bildiği hali şöyle: Humpty Dumpty duvarda oturur, düşer ve kralın bütün atları, bütün adamları “onu bir daha eskisi gibi yapamaz”.

Karanlık geçmişi: “Humpty dumpty” sözü ilk kez 1690'larda, brendiyle kaynatılmış bira için kullanılan bir argo olarak görünüyor. 1700'lere gelindiğinde kısa boylu, sakar kişiler için bir lakap oluyor. Tekerlemenin kendisi yumurtadan hiç söz etmiyor. O görüntü çok sonra, 1871'de Lewis Carroll'ın “Through the Looking-Glass” kitabıyla yaygınlaştı.

En çok anılan tarihsel kuram Humpty Dumpty'yi İngiliz İç Savaşı'na bağlıyor. 1648'deki Colchester Kuşatması sırasında Kralcı güçler, St Mary Kilisesi'nin duvarına “Humpty Dumpty” lakaplı büyük bir top yerleştirmiş. Parlamento güçlerinin bir güllesi duvarı hasara uğratmış ve top aşağı yuvarlanmış. Kralcılar topu başka bir bölüme kaldırmayı denemiş ama top fazla ağırmış. “Kralın bütün atları, kralın bütün adamları Humpty'yi bir daha eskisi gibi yapamadı” dizesi birden çok daha anlamlı geliyor.

Katherine Elwes Thomas'ın 1930'da ortaya attığı başka bir kuram, tekerlemenin 1485'te Bosworth Meydan Muharebesi'nde büyük ordusuna rağmen yenilen Kral III. Richard'ı anlattığını söylüyor.

Hangisi olursa olsun, ortada savaşı, yıkımı ve geri dönüşü olmayan bir kaybı anlatan bir hikaye var. Uyku öncesi için pek uygun sayılmaz.

Yumuşak alternatif: Ya Humpty'nin düşüşü hikayenin sonu olmasaydı? Ya arkadaşları onun iyileşmesine yardım etseydi? Düşüşün dayanışmaya ve iyiliğe dönüştüğü bir hal, çocuğa gerçek bir şey öğretir: tökezlediğinde seni sevenler yanına gelir.

Kittelfdora'nın Humpty Dumpty versiyonu sonu tam bu ruhla yeniden kuruyor. Onarılamaz bir felaket yerine ortaya arkadaşlığın ve yeniden ayağa kalkmanın hikayesi çıkıyor.

Ring Around the Rosie: Veba, Cepler ve İnatçı Bir Efsane

“Ring-a-ring o' roses” diye başlar: cepler çiçek dolu, araya hapşırıklar girer ve sonunda herkes yere düşer.

Karanlık geçmişi: Tekerleme tarihinin muhtemelen en ünlü karanlık köken kuramı bu. İddia şöyle: “güllerden halka” veba hastalarında çıkan yuvarlak kırmızı döküntüyü anlatıyor. Cepteki çiçekler, insanların ölüm kokusunu bastırmak için taşıdığı demetler. Hapşırık bir belirti. “Hepimiz yere düşüyoruz” ise herkesin öldüğü anlamına geliyor.

Etkileyici bir hikaye. Ama büyük ihtimalle doğru değil. Tekerlemeleri onlarca yıl araştıran halk bilimciler Peter ve Iona Opie, bu şarkıyı vebaya bağlayan 1961 öncesine ait hiçbir kanıt bulamadı. Tekerleme basılı olarak ancak 1881'de görünüyor, yani Londra'daki Büyük Veba'dan 200 yıldan uzun süre sonra. Hapşırık dizesi de sadece bazı versiyonlarda var.

Ama şu doğru: şarkı yine de herkesin yere yığılmasıyla bitiyor. Yetişkin için bu bir oyun. Dünyayı henüz çözmeye çalışan küçücük bir çocuk içinse “hepimiz yere düşüyoruz” tedirgin edici olabilir, hele tekrar tekrar söyleniyorsa.

Yumuşak alternatif: Halka oyununu koruyun, çocuklar dönmeye ve o küçük ritüele bayılıyor, ama sonu değiştirin. Yere düşmek yerine “hepimiz zıplıyoruz!” ya da “hepimiz sarılıyoruz!” deneyin. Aynı neşe, aynı hareket, aynı grup enerjisi. Sadece çocuğu yere devirmek yerine ayağa kaldıran bir son.

Jack and Jill: İdamı Anlatan Bir Çocuk Tekerlemesi mi?

Jack ve Jill bir kova su almak için tepeye çıkar. Jack düşüp “tacını kırar”, Jill de peşinden yuvarlanır.

Karanlık geçmişi: Yaygın kuramlardan biri Jack ve Jill'i XVI. Louis ile Marie Antoinette'e bağlıyor. Jack “tacını kırıyor”, yani giyotinde başını kaybediyor; Jill de “peşinden yuvarlanıyor”, yani kısa süre sonra idam ediliyor. Tarihler tekerlemenin 1765 dolayındaki ilk basımıyla tam örtüşmüyor ama Fransız İhtilali kuramı yüzyıllardır ayakta.

İngiltere'nin Somerset bölgesindeki Kilmersdon köyünden gelen başka bir kuram, oralı bir çiftten söz ediyor. Adam bir düşme sonucu, kadın da çocuklarını doğurduktan kısa süre sonra kederinden hayatını kaybetmiş.

Üçüncü bir yorum, tekerlemenin I. Charles'ın sıvı ölçüleri üzerindeki vergileri değiştirme girişimlerine bir taşlama olduğunu söylüyor. “Jack” bir pintin sekizde biri, “Gill” (Jill) ise dörtte biriymiş.

Gerçek köken ne olursa olsun, çocuğun duyduğu şu: iki çocuk bir yere gitti, biri fena halde canını yaktı, sonra diğeri de. Göründüğü gibi bir macera hikayesi değil.

Yumuşak alternatif: Tepeye tırmanma macerası aslında dayanışma ve pes etmeme hikayesi için harika bir kurulum. Ya Jack tökezlese ve Jill onu kaldırsa? Ya tepeye birlikte varıp güzel bir şey keşfetseler? Yolculuk benzetmesi, kimsenin canı yanmadan dayanıklılığı anlatmak için tam oturuyor.

Three Blind Mice: Protestanların Yakılmasını Anlatan Bir Tekerleme

“Three blind mice” diye başlar: üç kör fare koşar, çiftçinin karısı peşlerine düşer ve kuyruklarını bir bıçakla keser.

Karanlık geçmişi: Bu tekerleme ilk kez 1609'da basıldı; İngilizcedeki en eski tekerlemelerden biri. En yaygın karanlık yorum onu “Kanlı Mary” olarak bilinen İngiltere Kraliçesi I. Mary'ye bağlıyor. Üç kör farenin üç Protestan piskoposu, yani Thomas Cranmer, Hugh Latimer ve Nicholas Ridley'i temsil ettiğine inanılıyor. Üçü de Mary'nin saltanatında, 1555 ile 1556 arasında sapkınlıktan hüküm giydi ve yakıldı.

“Çiftçinin karısı” Mary'nin kendisi. “Körlük” ise Mary'nin sapkın saydığı Protestan inancını temsil ediyor olabilir. Tekerleme kuyrukların bir bıçakla kesildiğini söylüyor ama gerçekteki ceza çok daha ağırdı.

Bu kuramın bir tarih sorunu var. Tekerleme, Mary'nin ölümünden 50 yıldan uzun süre sonra basıldı ve 1609'daki asıl sözler bugünkü halinden hayli farklı. Ama tarihsel tartışmayı bir kenara koysak bile, bugünkü hali hâlâ bir kadının engelli hayvanlara bıçakla saldırmasını anlatıyor. Çocuğa ulaşan görüntü bu.

Yumuşak alternatif: Birlikte maceraya çıkan üç küçük fare. Belki peynir arıyorlardır, belki kaybolup evlerinin yolunu bulurlar, belki bir sorunu birbirlerine yardım ederek çözerler. Tekerlemenin ritmi, bambaşka bir hikayeyle sürdürmeye yetecek kadar akılda kalıcı.

London Bridge Is Falling Down: Viking Saldırıları ve İnsan Kurbanı

“London Bridge is falling down” dizesi, yani Londra Köprüsü yıkılıyor, tekrar tekrar söylenir ve şarkı “my fair lady” diye biter.

Karanlık geçmişi: Londra Köprüsü yüzyıllar boyunca defalarca çöktü, yıkıldı ve yeniden yapıldı. Tekerleme için en çarpıcı kuram 1014'e uzanıyor: Viking önderi Olaf Haraldsson'ın köprüyü çekip yıkarak Londra'ya saldırdığı söylenir, ama tarihçiler bunun gerçekten olup olmadığını tartışıyor. 1230'a ait Eski İskandinav şiirlerinde tekerlemeye benzeyen dizeler var; bu da bağlantıya bir miktar destek veriyor.

En karanlık kuram ise yazar Alice Bertha Gomme'dan geliyor. Gomme, tekerlemenin duvara örme (immurement) denen eski bir uygulamaya işaret ettiğini öne sürdü: yapı çökmesin diye canlı bir insanın yapının içine kapatıldığı bir “temel kurbanı” geleneği. “Anahtarı al ve onu kilitle” dizesi buna gönderme olabilir. Londra Köprüsü özelinde bu iddiayı destekleyen arkeolojik bir kanıt yok, ama temel kurbanı geleneği çeşitli eski kültürlerde gerçekten vardı.

Şarkının uzun versiyonlarında köprüyü tahtayla, kille, demirle, çelikle yeniden yapma denemeleri anlatılır ve hiçbiri yeterli gelmez. Bütünün teması çöküş, başarısızlık ve kapatılma.

Yumuşak alternatif: Bir şeyi birlikte inşa etmek çocuklar için harika bir fikir. Ya Londra Köprüsü yıkılmasa? Ya onu birlikte sapasağlam yapsak? İnşaat ve dayanışma zaten küçük çocukların ilgisini çeken şeyler. Melodi de bir yapı şarkısı için birebir.

Rock-a-Bye Baby: Bebeğin Ağaçta Ne İşi Var?

Şarkı bebeği ağacın tepesinde sallar. Rüzgar eser, beşik sallanır, dal kırılır ve beşiğiyle birlikte bebek de düşer.

Karanlık geçmişi: Sözlerini gerçekten dinledikleri anda ebeveynleri en çok rahatsız eden tekerleme bu. Bebek ağacın tepesine konuyor, dal kırılıyor, bebek düşüyor. 1765 dolayında Mother Goose's Melody'de ilk basıldığında metnin altında şöyle bir dipnot varmış: “Bu, o kadar yükseğe tırmanıp da sonunda genellikle düşen kibirli ve hırslı kişilere bir uyarı olabilir.”

Siyasi yorum şarkıyı 1688 Şanlı Devrimi'ne bağlıyor. Bebek, doğumu tartışma yaratan II. James'in oğlu olabilir. Pek çok kişi bebeğin aslında kraliçenin çocuğu olmadığına, doğum odasına gizlice sokulduğuna inanıyordu. Beşiği sallayan “rüzgar” James'e karşı toplanan Protestan güçleri, düşüş ise Stuart hanedanının sonunu temsil ediyor.

Daha masum bir kuram, şarkının bebeklerini rüzgar sallasın diye huş kabuğundan beşikleri ağaç dallarına asan Yerli Amerikalı anneleri anlattığını söylüyor. Üçüncü bir kuram ise 1700'lerin İngiltere'sinde ailesini oyulmuş bir porsuk ağacının içinde büyüten Betty Kenny'ye bağlanıyor.

Köken ne olursa olsun, düz anlamıyla ortada kalan görüntü şu: yüksekten düşen bir bebek. Güvenlik ve yerçekimi fikrini henüz kuran küçük çocuklar için bu gerçekten tedirgin edici.

Yumuşak alternatif: Burada işe yarayan şey sallanma, düşme değil. Güvenli bir yerde usulca sallanmayı anlatan bir ninni, sıcacık bir yuva, yumuşak bir battaniye, annenin kucağı, o yatıştırıcı melodiyi tedirginlik olmadan korur. “Ninni bebek, kollarımdasın. Sevgiye sarılı, dertlerden uzakta.”

Mary, Mary, Quite Contrary: İşkence Bahçesi

“Mary, Mary, quite contrary” diye başlar ve Mary'ye bahçesinin nasıl büyüdüğünü sorar: gümüş çanlar, deniz kabukları ve sıra sıra dizilmiş güzel kızlarla.

Karanlık geçmişi: Bahçecilikten söz ediyormuş gibi duran bu tatlı tekerlemenin, Three Blind Mice'taki aynı “Kanlı Mary”ye, yani İngiltere Kraliçesi I. Mary'ye gönderme yaptığına yaygın olarak inanılıyor. “Bahçe”, onun saltanatında Protestan şehitleriyle dolan mezarlıkları temsil ediyor olabilir.

“Gümüş çanlar” ve “deniz kabukları” bahçe süsü değildi. Birçok tarihsel yoruma göre bunlar birer işkence aletinin takma adıydı. Gümüş çanlar başparmak mengenesiydi. Deniz kabukları, acı vermek için bedenin belirli yerlerine takılan aletlerdi. “Sıra sıra dizilmiş güzel kızlar” ise giyotinin erken bir biçimi olan ve Maiden adıyla bilinen bir düzeneği anlatıyor olabilir.

“Contrary”, yani aksilik sözcüğü de Mary'nin Protestan Reformu'na karşı duruşuna ve Katolikliği İngiltere'ye ne pahasına olursa olsun geri getirme kararlılığına işaret ediyordu.

Daha masum bir yorum da var. Bazı akademisyenler tekerlemeyi İskoçya Kraliçesi Mary'ye ve onun Fransız usulü bahçelerine olan düşkünlüğüne bağlıyor. Ama bu hal bile altında siyasi bir gerginlik taşıyor.

Yumuşak alternatif: Bahçe, çocuklar için çok güzel bir tema. Tohum ekmek, büyüyeni izlemek, canlı bir şeye bakmak. Ayçiçekleri, kelebekler ve solucanlarla dolu gerçek bir çocuk bahçesini anlatan bir şarkı, melodik yapıyı korurken çocuğu Tudor dönemi zulmüne değil doğaya bağlar.

Itsy Bitsy Spider: Aralarındaki En Masumu (ve Şaşırtıcı Bir Geçmişi Var)

Minicik örümcek oluğa tırmanır, yağmur yağıp onu aşağı yıkar, sonra güneş çıkıp yağmuru kurutur ve minicik örümcek yeniden tırmanır.

Geçmişi: İyi haber. Bunun savaşla, vebayla ya da idamla ilgisi yok. Itsy Bitsy Spider, olduğu haliyle küçük çocuklara gerçekten uygun olan sayılı klasik tekerlemeden biri.

Şarkının bir versiyonu 1910 gibi erken bir tarihte, Arthur Walbridge North'un “Camp and Camino in Lower California” kitabında geçiyor. İlk versiyonlarda pekiştirme olarak “bloody” ve “blooming” gibi kelimeler var; bu da şarkının çocuklar için temizlenmeden önce daha çok bir meyhane şarkısı olarak başladığını düşündürüyor. 1940'lara gelindiğinde aile dostu hali standart olmuştu.

Bu şarkıyı çocuklar için gerçekten iyi kılan şey mesajı: yılmamak. Örümcek düşüyor ve hemen geri tırmanıyor. Israrı anlatan basit, görsel bir hikaye; üstelik eşlik eden el hareketleri ince motor gelişimini destekliyor. Birçok kurumdan gelen araştırmalar, bunun gibi hareketli şarkıların küçük çocuklarda koordinasyonu geliştirdiğini ve dil ile beden hareketi arasındaki bağı güçlendirdiğini doğruladı.

Neden işe yarıyor: Itsy Bitsy Spider başarılı, çünkü çocuk gelişimi araştırmacılarının “güvenli anlatı yayı” dediği şeyi izliyor. Bir zorluk var (yağmur), bir çözüm var (güneş) ve yılmamanın gösterimi var (yeniden tırmanmak). Ceza yok, kalıcı kayıp yok, kaygı yok. Bütün çocuk şarkılarının izlemesi gereken model bu.

Kittelfdora'nın interaktif Itsy Bitsy Spider versiyonu bu yumuşak ruhu korurken üstüne bir Kittelfdora dokunuşu ekliyor.

Bütün Bunlar Neden Önemli?

Şöyle düşünüyor olabilirsiniz: çocuklar bu şarkıları yüzlerce yıldır söylüyor ve bir şeyleri olmadı. Bu büyük ölçüde doğru da. Bir kez söylenen “Humpty Dumpty” kimseyi travmatize etmez.

Ama araştırmalar şunu söylüyor. Beş yaşın altındaki çocuklar hikayeleri düz anlamıyla işler. Gelişim psikolojisi araştırmaları, okul öncesi çocukların mecazı gerçeklikten kendiliğinden ayırmadığını gösteriyor. Şarkı “bebek düşecek” dediğinde üç yaşındaki çocuğun gözünde düşen bir bebek canlanıyor. Şarkı birinin “kuyruklarını bir bıçakla kestiğini” söylediğinde çocuk tam olarak bunu hayal ediyor.

International Journal of Innovative Science and Research Technology'de yayımlanan 2025 tarihli bir çalışma, erken çocuklukta tekerlemelerle büyümek ile duygu düzenleme arasındaki ilişkiyi inceledi. Bulgular tekerlemelerle duygusal gelişim arasında güçlü ve olumlu bir bağ gösterdi, ama araştırmacılar içerik kalitesinin önemine dikkat çekti. Olumlu sonlanan, güven veren şarkılar duygusal büyümeyi destekledi. Çözümsüz tehditler ya da şiddet görüntüleri içeren şarkılarda aynı olumlu etki görülmedi.

Bu, evinizden bütün geleneksel tekerlemeleri kaldırmanız gerektiği anlamına gelmiyor. Bir seçeneğiniz olduğu anlamına geliyor. Aynı ritmi, aynı dil kalıplarını ve aynı neşeyi yüzyıllık şiddet olmadan veren daha yumuşak haller varken neden onları kullanmayasınız?

Küçük Çocuklar İçin İyi Bir Tekerlemeyi Ne Yapar?

Çocuk gelişimi araştırmalarına göre 4-9 yaş arası çocuklar için en iyi şarkılar şu özellikleri paylaşıyor:

• Tekrar: Küçük beyinler örüntülerle öğrenir. Bir söz ne kadar tekrar ederse o kadar çabuk yerleşir.
• Tahmin edilebilir ritim: 80-120 BPM arasında sabit bir tempo çocuğa doğal gelir ve şarkıya kolayca eşlik etmesini sağlar.
• Güvenli anlatı yayı: Bir şey olur, çözülür, herkes iyidir. “Itsy Bitsy Spider” modeli.
• Bedensel hareket: El hareketleri, alkış, zıplama ya da sallanma. Hareketli şarkılar hem motor becerileri hem hafızayı geliştirir.
• Duygu sözcükleri: Duyguları adlandıran şarkılar (mutlu, üzgün, cesur, yumuşak) çocuğun duygusal zekasını büyütür.

Tam da bu ilkelere göre tasarlanmış şarkılar arıyorsanız, Kittelfdora Kids'in interaktif şarkı koleksiyonu her şarkıyı nazik öğrenme, güvenli çözümler ve duygusal derinlik üzerine kuruyor.

Sıkça Sorulan Sorular

Geleneksel tekerlemeler başta çocuklar için mi yazıldı?

Hayır. Tekerlemelerin çoğu yetişkinler tarafından yetişkin dinleyiciler için, çoğu zaman siyasi taşlama, toplumsal yorum ya da meyhane şarkısı olarak yazıldı. “Humpty Dumpty” büyük olasılıkla bir İç Savaş topuna gönderme yapıyordu. “Three Blind Mice” Protestan piskoposların yakılmasıyla ilgili olabilir. Bu şarkılar çocuk kültürüne yüzyıllar içinde, asıl bağlamları çoktan unutulduktan sonra yavaş yavaş girdi.

Ring Around the Rosie'nin gerçek anlamı ne?

Yaygın kuram onu hıyarcıklı vebaya bağlıyor: “güllerden halka” döküntüyü, cepteki çiçekler ölüm kokusunu bastıran demetleri, “hepimiz yere düşüyoruz” ise ölümü temsil ediyor. Ancak halk bilimciler Peter ve Iona Opie bu bağı destekleyen 1961 öncesine ait hiçbir kanıt bulamadı. Tekerleme basılı olarak ilk kez 1881'de, Büyük Veba'dan 200 yıldan uzun süre sonra göründü. Gerçek kökeni belirsiz kalıyor.

Humpty Dumpty gerçek bir kişiye ya da olaya mı dayanıyor?

En çok anılan kuram Humpty Dumpty'yi, 1648'de İngiliz İç Savaşı sırasında Colchester Kuşatması'nda düşen bir Kralcı topa bağlıyor. Başka bir kuram Kral III. Richard'ı işaret ediyor. Kongre Kütüphanesi, sözcüğün 1690'larda brendili bir içki için kullanılan bir argo, sonrasında da sakar kişiler için bir lakap olduğunu belirtiyor. Yumurta görüntüsünü 1871'de Lewis Carroll yaygınlaştırdı.

Karanlık tekerlemeler küçük çocuklara gerçekten zarar veriyor mu?

Beş yaşın altındaki çocuklar hikayeleri mecazi değil düz anlamıyla işliyor. International Journal of Innovative Science and Research Technology'de yayımlanan 2025 tarihli bir çalışma, tekerlemelerle büyümenin duygu düzenlemeyi güçlü biçimde desteklediğini, ancak içerik kalitesinin önemli olduğunu buldu. Olumlu sonlanan şarkılar duygusal büyümeyi, şiddet içeren ya da çözümsüz biten şarkılara göre daha çok destekledi. Bu, geleneksel tekerlemelerin travma yarattığı anlamına gelmiyor; ama daha yumuşak haller aynı gelişimsel faydayı o tedirgin edici görüntüler olmadan sunuyor.

Karanlık tekerlemelere en iyi yumuşak alternatifler neler?

Güvenli anlatı yayı olan şarkıları arayın: bir zorluk çıkar, çözülür, herkes iyidir. Itsy Bitsy Spider bunun tam bir modeli. Örümcek düşer, güneş açar, örümcek yeniden dener. Kittelfdora Kids gibi modern çocuk müziği üreticileri şarkılarını doğrudan çocuk gelişimi araştırmalarına göre tasarlıyor: çocuğun ihtiyaç duyduğu tekrarı ve ritmi koruyup, şiddetli ya da korkutucu içeriğin yerine iyiliği, dayanıklılığı ve duygu sözcüklerini koyuyor.

Tekerlemeler çocuk gelişimine neden iyi geliyor?

Araştırmalar tekerlemelerin dil edinimini, fonolojik farkındalığı, duygu düzenlemeyi ve motor gelişimi desteklediğini doğruluyor. Oxford Üniversitesi'nden bir çalışma, üç yaşında tekerleme bilen çocukların altı yaşında daha iyi okuduğunu buldu. Fayda tekrardan, ritimden ve kafiye örüntülerinden geliyor, belirli içerikten değil. Yani daha yumuşak haller tam olarak aynı gelişimsel avantajı sunuyor.